فقر، همانگرد و خاکی است که بر کتابهای فروش نرفته ی یک کتابفروشی می نشیند...
فقر، تیغه های برنده ی ماشین بازیافت است،که روزنامه های برگشتی را خرد می کند...
فقر، کتیبه ی سه هزار ساله ای است که روی آن یادگاری نوشته اند...
فقر، پوست موزی است که از پنجره ی یک اتومبیل به خیابان انداخته می شود...
فقر، همه جا سر می کشد...
فقر، شب را ” بی غذا ” سر کردن نیست...
فقر، روز را ” بی اندیشه” سر کردن است.»